Σελίδες

Καλοσώρισμα

Σας καλοσωρίζω στην ολόφρεσκη προσωπική μου σελίδα.H δημιουργική εργασία ήταν πάντα για μένα ένας τρόπος χαλάρωσης και ηρεμίας. Εδώ θα σας παρουσιάζω οτι καινούργιο έχω δημιουργήσει. Εύχομαι να σας αρέσει!
Αν θελήσετε να επικοινωνήσετε μαζί μου δεν έχετε παρά να μπείτε στο προφίλ μου!

Παρασκευή, 5 Αυγούστου 2011

Δε θα σε ξεχασω ποτε!

Eνας κοκκος ζαχαρης ,ενας κοκκος καφε ,μια κουπα με ξεθωριασμενα χρωματα, ενα πιατακι λιγο σπασμενο στην ακρη αλλα η συνηθεια δεν κοπηκε ποτε. Καθε μερα την ιδια ωρα με την ιδια σκεψη οι δυο φιλεναδες προσπαθουσαν να ειναι ακριβεις στην ωρα τους για να μην χασουν την στιγμη . Η ωρα του καφε ηταν για αυτες η ωρα της αποτοξινωσης. Μια σταση απο την καθημερινη διαδρομη της ρουτινας. Η μονη τους εννοια ,μια σταγονα λυτρωσης μπροστα στο συνηθισμενο φορτωμενο προγραμμα της νοικοκυρας. Η Ελλυ κοντευε τα σαραντα πεντε και η Κική τα πενηντα. Ποσες αναμνησεις, ποσες ωρες ,ατελειωτου πονου βγαλμενες μεσα απο δυο μικρες κουπες ελληνικου καφε.
   Μα οχι δεν ηταν ο καφες' ηταν η υπεροχη ευωδια του σε συνδυασμο με τα τριανταφυλενια λουκουμια απο την Μυτιληνη που σε μεθουσαν και σε εκαναν να χαλαρωνεις και να αισθανεσαι τοσο ομορφα.
Απο την πρωτη κιολας φορα που ηρθε η Κικη στην γειτονια η Ελλυ με ενα γλυκο χαμογελο κατεκτησε την καρδια της Κικης. Καλωσορισατε  στην γειτονια μας,ειμαι η Ελλυ εσυ πως λεγεσαι?Κικη απαντησε με την σειρα της.Απο που εισαι καλη μου.Απο την Θεσσαλονικη και συ ? Απο την Μυτιληνη .Ενας χρονος ηταν αρκετος για τις δυο γειτονισσες που καταφεραν απο απο την πρωτη κιολας μερα να καταλαβουν η μια τον χαρακτηρα της αλλης και να νιωσουν η μια τον παλμο της αλλης.Ο καφες ηταν για αυτες η παρηγορια τους και η ωρα που θα εξιστορουσαν αυτα που τους βασανιζαν ολη την εβδομαδα.
Η Κική μολις ειχε στειλει τον κανακαρη της στον στρατο και ενιωθε ενα μεγαλο κενο μια που ο Πετρος ηταν το στηριγμα της απο τοτε που ο συζυγος της Σταυρος εφυγε απο την ζωη. Η καημενη δουλευε σε ενα εργοστασιο σιδερωτρια για πανω απο 8 ωρες την ημερα για να καταφερει να μεγαλωσει τα δυο της παιδια αφου η πενιχρη συνταξη που επαιρνε απο τον συζυγο δεν καλυπτε ουτε τα μισα απο τα τα παγια εξοδατου σπιτιου.. Περα απο τον Πετρο ομως ειχε και την Ζωη η οποια ηταν πολυ μικροτερη και πολυ πιο τρελιαρα.Η Ζωη  δεν επαιρνε τιποτα στα σοβαρα και ολα τα θεωρουσε αστεια εξαιτιας του μικρου της ηλικιας της βλεπετε ηταν μολις δεκατριων.
Απο την αλλη η Ελλυ ηταν εικοσιπεντε χρονια με τον Παντελη τον ιδιοκτητη του  χασαπικου της γειτονιας και ειχε και αυτη δυο παιδια την Ελσα και τον Δαμιανο.H Ελλυ ειχε  ολα αυτα που ζητα ενας αντρας.Γυναικα με τα "ουλα της ' δηλαδη. Αριστη μαγειρισσα ,καλη μητερα, πάντα με το χαμογελο της και τα πειραγματα της γυναικα με καμπυλογραμμο σωμα και ωραιο παρουσιαστικο.Ποσες δε θα θελανε να την μοιαξουνε ,οι γειτονες παντα την κολακευαν με τα ωραια σχολια και τα κομπλιμεντα τους.Αυτη ομως με την σειρα της ηξερε να κρατα τους τυπους.Δεν αφηνε τιποτα να πουν,το παραμικρο απο πισω της.Ηξερε να χειριζεται καλα τις καταστασεις.Παν μετρον αριστον έλεγε πάντα στα παιδια της και ετσι ηθελε τα  παντα και στην ζωη της.Σε αντιθεση με την Κικη που ηταν πολυ αγχωδης τυπος.Ολα περνουσαν απο μπροστα της σανα περιμενε να βγει το χαρτακι που θα εγραφε τους παλμους της καρδιας της ,σανα εκανε καρδιογραφημα.Τι ωραια αισθηση!Βημα δεν εκανε αν δεν εκανε το σταυρο της.
  Παραμονή Χριστουγέννων του 1986 ήταν τα πρωτα τους Χριστουγεννα στην γειτονια,τα παιδια   τοτε ηταν μικρα.Στα εξι η Ζωή και  στα δέκα ο Πετρος. Ειχαν ξεκινησει απο νωρις να λενε τα καλαντα και  προσπαθουσαν να μαζεψουν κανα χαρτζιλικακι για να παρουν καποιο παιχνιδι ή και να κανουν καποιο δωρο την μαμα τους. Η Κικη οπως καθε χρονο δεν δουλευε την παραμονη ήταν στο σπιτι και με αγχος ετοιμαζε την κουζινα για το βραδυ προσεχοντας και την  παραμικρη λεπτομερεια για να ειναι ολα στην εντέλεια.Αν την παρακολουθουσε κανεις απο καμμια μερια του σπιτιου θα νομιζε πως περιμενε κανενα πολιτικο προσωπο. Η Ελλυ της ειχε μαθει πολλα μυστικα της κουζινας και ειχε αποκτησει μεγαλη ανεση στο μαγειρεμα. Ετσι αφου συμβουλευοταν πρωτα την καλη της φιλεναδα ετρεχε να αγορασει την λιστα που ειχε γραψει απο βραδυς κανοντας μια πρωτη επισκεψη στο χασαπικο του αντρα της.  Μπορει ο καλος της να μην ηταν πλέον μαζι τους αλλα για αυτην η συγκεκριμενη μερα σημαινε πολλά. Ηταν η μερα που ο Σταυρος  της ειχε κανει προταση γαμου και της εδωσε το δαχτυλιδι που ειχε αγορασει για να την ζητησει. Ετσι έχοντας τοσες ομορφες αναμνησεις τιποτα δεν την εμποδιζε να ζει αυτην την μερα μια φορα το χρονο περιμενοντας τον Σταυρο ή ακομη φανταζοντας τον να καθεται διπλα της και διπλα στα παιδια του. Το πιατο του ,το κρασι που συνηθιζε να πινει ,η μουσικη που του αρεσε όλα ηταν εκει. Μια υπέροχη αναμνηση που γεμιζε την απεραντη μοναξια ,αυτην που ενιωθε η Κικη μέσα της εδω και εννια χρονια.  Τοσα ειχαν περασει απο την ημερα που ο Σωτηρης ο συναδελφος του αντρα της της ανηγγειλε το δυσαρεστο συμβαν. Ο Σταυρος υπηρξε αστυνομικος και ευτυχως για την πατριδα απο τους καλους και ευσυνειδητους . Δυστυχως για αυτον η ευσυνειδησια του σταθηκε εμποδιο στο να μην ζησει περισσοτερο απο τα σαραντα πεντε του χρονια. Τοσο μικρος ηταν οταν εφυγε απο την ζωη.Η Κική ποτε δεν θα ξεχασει την εκφραση του Σωτηρη να μαρτυρει πως κατι κακο ειχε συμβει και τα χειλη του να ψελλιζουν "τον χασαμε!"






Δεν υπάρχουν σχόλια: